Sosyal Bilimler Enstitüsü
Sosyal Bilimler Enstitüsü
Yüksek Lisans
|
Dersler Hakkında Bilgi |
|||
|---|---|---|---|
|
Yüksek Lisans |
Dersin adı |
Kaynaklar |
Diğer Bilgiler |
|
Günlük Hayat ve Medya |
Lefebvre, H. (2007). Modern Dünyada Gündelik Hayat, Gürbüz, I. (çev.), Metis Yayınları, İstanbul. Zygmunt, B. ve May, T. (2020). Sosyolojik Düşünmek, Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Brown, B. (1989). Marks, Freud ve Günlük Hayatın Eleştirisi, Alogan, Y. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. De Certeau, M. (2008). Gündelik Hayatın Keşfi I, Arslan Özcan, L. (çev.), Dost Kitabevi Yayınları, Ankara. Goffman, E. (2009). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu, Cezar, B. (çev.), Metis Yayınları, İstanbul. Bennett, A. (2013). Kültür ve Gündelik Hayat, Tokdoğan N. ve ark. (çev.), Phoenix Yayınevi, Ankara. Debord, G. (2006). Gösteri Toplumu, Ekmekçi, A. ve Taşkent, O. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Ritzer, G. (2011). Büyüsü Bozulmuş Dünyayı Büyülemek, Kaya, Ş. S. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Scott, J. C. (1995). Tahakküm ve Direniş Sanatları, Türker, A. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Sennett, R. (1996). Kamusal İnsanın Çöküşü, Durak, S. ve Yılmaz, A. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Han, B.C. (2017). Şeffaflık Toplumu, Barışcan, H. (çev.), Metis Yayınları, İstanbul. Morley, D. ve Robins, K. (2011). Kimlik Mekanları, Zeybekoğlu, E. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Bauman, Z. ve Lyon, D. (2013). Akışkan Gözetim, Yılmaz, E. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Trend, D. (2008). Medyada Şiddet Efsanesi, Bostancı, G. (çev.), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul. Han, B.C. (2020). Psikopolitika, Barışcan, H. (çev.), Metis Yayınları, İstanbul. |
Dersin amacına ulaşabilmesi için öğrencilerin derse devam etmesi ve haftanın okumalarını yaparak derse katılım sağlamaları gerekmektedir. |
|
|
Modernleşme ve İletişim |
Berman, M. (1994). Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor, Altuğ, Ü. ve Peker, B. (çev.), İletişim Yayınları, İstanbul. Thompson, J. B. (2008). Medya ve Modernite, Öztürk, S. (çev.), Kırmızı Yayınları, İstanbul. Taylor, C. (1995). Modernliğin Sıkıntıları, Canbilen, U. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Giddens, A. (1994). Modernliğin Sonuçları, Kuşdil, E. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Bauman, Z. (2011). Akışkan Modern Dünyadan 44 Mektup, Habitus Yayıncılık, İstanbul. Küçük, M. (der.) (2011). Modernite Versus Postmodernite, Say Yayınları, İstanbul. Jameson, F. (2002). Biricik Modernite, Epos Yayınları, Ankara. Yüksel, M. (2004). Modernite Postmodernite ve Hukuk, Siyasal Kitabevi, Ankara. Kalaycıoğlu, E. ve Sarıbay, A. Y. (2000). Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme, Alfa Yayınları, İstanbul. Çiğdem, A. (1997). Bir İmkan Olarak Modernite, İletişim Yayınları, İstanbul. Wagner, P. (1996). Modernliğin Sosyolojisi, Küçük, M. (çev.), Sarmal Yayınevi, İstanbul. Han, B.C. (2022). Palyatif Toplum, Barışcan, H. (çev.), Metis Yayınları, İstanbul. Zygmunt, B. (2005). Bireyselleşmiş Toplum, Alogan, Y. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Gilbert, J. (2012). Antikapitalizm ve Kültür, Sağlam, T. (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul. |
Dersin amacına ulaşabilmesi için öğrencilerin derse devam etmesi ve haftanın okumalarını yaparak derse katılım sağlamaları gerekmektedir. |
|
|
|
Medya ve Popüler Kültür |
Özer, Ömer ve Dağtaş, Erdal (2011). Popüler Kültürün Hakimiyeti: Bir Türkiye Hikayesi, Konya: LiteraTürk Yayınları. Erdoğan, İrfan ve Alemdar, Korkmaz (2005). Popüler Kültür ve İletişim, Ankra: Erk Yayınları. Adorno, Theodor W. (2009). Kültür Endüstrisi: Kültür Yönetimi, Nihat Ülner vd. (çev.), İstanbul: İletişim Yayınları |
Dersin Amacı: Tarihsel Gelişim Süreci İçerisinde Siyasal İletişim ve Siyasal İletişimin Anlamlandırılması, Siyasal İletişimin Aktörleri, Seçmen Tercih Yaklaşımları, Kitle İletişim Araçlarının Seçmen Tercihi Üzerindeki Etkileri, Siyasal Kampanyalarda Kullanılan Araç ve Yöntemler, Siyasal Nitelikli Kamuoyu Araştırmaları ve Etkileri, Yeni İletişim Teknolojileri ve Siyasal İletişim, Siyasal İletişim Yöntemi Olarak Yüzyüze İletişim, Siyasal Reklâmcılık: Kavramsal Tanımlama, Türleri, Gelişim Süreci ve Türkiye’den Uygulama Örnekleri, Siyasal İletişim ve İdeoloji, Siyasal İletişimde İmaj Yönetimi gibi konularda temel kuramsal bilgileri öğrencilere kavratmak dersin temel amaçları arasında yer almaktadır. |
|
|
Siyasal İletişim ve Seçmen Davranışları |
Tokgöz, Oya (2008). Siyasal İletişimi Anlamak, Ankara: İmge Yayınevi. Damlapınar, Zülfikar & Balcı, Şükrü (2014). Siyasal İletişim Sürecinde Seçimler, Adaylar, İmajlar. Konya: LiteraTürk Academia Yayınları. Devran, Yusuf (2003). Siyasal Kampanya Yönetimi, İstanbul: AND Yayınları. |
Dersin Amacı: Medya ve popüler kültür arasındaki kavramsal ve teorik ilişkilerin farkına varmak, tarihsel ve güncel gelişmelerle ilişkisini kurmak, sorunsal alanları belirleyerek öğrencinin temel kavramlar çerçevesinde araştırma ve tartışma bilincini artırmak temel amaçtır. Bu ders kapsamında ayrıca öğrencilere, medya alanında geliştirilen paradigmaları öğretmek ve bunları karşılaştırarak aralarındaki farklılıkları analiz etmeleri sağlamak, kamusal alanda medya ve kitle ilişkilerinin ortaya çıkardığı sorunların ne olduğunu anlamak ve ifade etmek, öğrencilerin bu sorunlara karşı duyarlı olmaları konusunda bilinç oluşturmak dersin diğer amaçları arasında yer almaktadır. |
|
|
İçerik Çözümlemesi |
Niyazi Karasar, Bilimsel Araştırma Yöntemi, 5. Basım, Ankara, 1994. Halil Seyidoğlu, Bilimsel Araştırma ve Yazma El Kitabı, Geliştirilmiş 7. Baskı, İstanbul: Güzem Yayınları, 1997. Orhan Gökçe, İçerik Analizi Kuramsal ve Pratik Bilgiler, Ankara: Siyasal Yayınevi, 2006. Arthur Asa Berger, Kitle İletişiminde Çözümleme Yöntemleri, (Ed.: Nazmi Ulutak ve Aslı Tunç) Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, 1993. Mehmet Rifat, Göstergebiliminin ABC'si, İstanbul: Say Yayınları, 2009. Ömer Özer, Haber Söylem İdeoloji: Eleştirel Haber Çözümlemeleri, Konya: Literatürk Yayınevi, 2001. Nuri Bilgin, Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi, Ankara: Siyasal Yayınevi, 2007. Ümit Atabek ve Gülseren Şendur Atabek, Medya Metinlerini Çözümlemek, Ankara: Siyasal Yayınevi, 2007. Fatma Nisan ve Eylem Şentürk Kara, Haberde İçerik Çözümlemesi, Akademisyen Kitabevi, 2019. |
Ders seçmelidir. Ders yüz yüze yapılmaktadır. Dönem sonu sınavı yanı sıra öğrenciler yöntemin uygulanmasını her aşamasında belirlenen örnek üzerinden ödev yapmaktadır. |
|
|
Basının Toplumsal İşlevleri |
Ünsal Oskay, Kitle Haberleşmesi Teorilerine Giriş, 4. Basım, İstanbul: Der Yayınları, 1992. Ünsal Oskay, Kitle İletişimin Kültürel İşlevleri Kuramsal Bir Yaklaşım, İstanbul: Der Yayınları, 1993. Ertuğrul Özkök, Kitle İletişimi Açısından Kitlelerin Çözülüşü, Ankara: Tan Yayınları, 1985. John Keane, Medya ve Demokrasi, (Çev.: Haluk Şahin), 2. Basım, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1993. M. Naci Bostancı, Toplum, Kültür ve Siyaset, Ankara: Vadi Yayınları, 1995. Philip Schlesinger, Medya Devlet ve Ulus, (Çev.: Mehmet Küçük), İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1994. Korkmaz Alemdar ve İrfan Erdoğan, Popüler Kültür ve İletişim, Ankara: Ümit Yayıncılık, 1994. |
Ders seçmelidir. Ders yüz yüze yapılmaktadır. Dönem sonu sınavı yanı sıra öğrenciler sunum yapmaktadır. |
|
|
Türk Siyasal Hayatı ve Basın |
Türk Siyasal Hayatı: Yusuf Tekin-Çağatay Okutan İkinci Meşrutiyet Devrinde Basın ve Siyaset: Editör Hakan Aydın Sansür ve İktidar & Cumhuriyet Dönemi Tehdit Algıları: Deniz Güner Türkiye’de Basın ve Siyaset 1961-2017: Harun Dağ |
Ders boyunca siyaset ve basın ilişkisi şu ana eksenler üzerinden tarihsel ve kavramsal bir çerçevede incelenmektedir: 1- Siyasal Modernleşme ve İlk Basın (Osmanlı Dönemi): Tanzimat’tan Meşrutiyet’e basının felsefi/fikri bir araç olarak ortaya çıkışı, Takvim-i Vekayi’den jön Türk basınına uzanan çizgi. 2- Milli Mücadele ve Erken Cumhuriyet: Kurtuluş Savaşı'nda basının propaganda ve kamuoyu oluşturma işlevi (İrade-i Milliye, Hakimiyet-i Milliye), tek parti dönemi basın politikaları ve sansür mekanizmaları. 3- Çok Partili Hayata Geçiş ve Siyasal Kutuplaşma: 1950’ler Demokrat Parti dönemi, basının iktidar ile değişen ilişkisi ve hukuki düzenlemeler. 4- Askeri Müdahaleler ve Medya: 1960, 1971, 1980 ve 28 Şubat süreçlerinde basının tutumu, manşet siyaseti ve kriz yönetimindeki rolü. 5- Sermaye-Siyaset-Medya İlişkisi (1990’lar ve Sonrası): Medyada mülkiyet yapısının değişmesi, holdingleşme dönemi, dijitalleşen kamuoyu ve günümüz siyasal iletişim dinamikleri.
|
|
|
Söylem Analizi |
Nitel Araştırmalarda Yöntem makale okumaları Epistemik Cemaat, Hüsamettin Arslan, Paradigma Yayınları Edibe Sözen: Söylem, Paradigma Yayınları Serpil Sancar: İdeolojinin Serüveni İmge Yayınları Sözün Düşüşü, Jacques Ellul Haber Söylem İdeoloji: Eleştirel Haber Çözümlemeleri, Ömer Özer |
Ders boyunca söylem kuramı ve medya analizi şu ana başlıklar etrafında işlenir: 1-Söylem Kuramının Temelleri: Foucault'cu söylem anlayışı, dilin toplumsal inşasındaki rolü ve metin-bağlam ilişkisi. 2-Eleştirel Söylem Analizi (ESA / CDA): Norman Fairclough, Teun van Dijk ve Ruth Wodak'ın yaklaşımları doğrultusunda haberde "biz" ve "öteki" inşası, ideolojik yükleme ve manşetlerin yapısı. 3-Haber Metinlerinde Güç ve İktidar: Medyanın kurumsal söylemi, haberde eylemsizlik/edilgenleştirme (passivization), aktör temsil stratejileri ve yanlılık. 4-Görsel ve Çok Modlu (Multimodal) Söylem Analizi: Fotoğraf, illüstrasyon, mizanpaj ve yeni medya tasarımlarının metinle kurduğu anlam ortaklığı. 5-Dijital Medya ve Yeni Söylem Biçimleri: Sosyal medyada nefret söylemi, yankı odaları, dezenformasyon ve yeni nesil habercilik dillerinin analizi. |
|
|
Dijital Toplum ve Bağımlılık |
Tiryaki, Salih. (2015). Sosyal Medya ve Facebook Bağımlılığı, Literatürk Yayınevi Ögel, Kültegin. (2014). İnternet Bağımlılığı, İstanbul: İşbankası Yayınları. Tarhan Nevzat ve Nurbedov Serdar (2011), Bağımlılık Sanal veya Gerçek, Timaş Yayınları, İstanbul. |
Bağımlılık kavramı, Toplum ve teknoloji ilişkisi, Teknolojik bağımlılıkların nedenleri, Medya ve bağımlılık ilişkisi, Madde dışı bağımlılıklar ve ölçütler, İnternet bağımlılığı, Yeni medyada bağımlılıklar, Toplumsal hayatta sosyal ağlar, Sosyal ağlarda bağımlılık ögeleri, Sosyal medya bağımlılıkları, Online kumar bağımlılığı, Online alışveriş bağımlılığı, Online oyun bağımlılığı dersin içeriğini oluşturmaktadır. Ders yüz yüze işlenir.
|
|
|
Postmodernizm ve Medya |
Giddens, A. (1994). Modernliğin Sonuçlari, E. Kuşdil (Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Habermas, J. (2021). Kamusallığın yapısal dönüşümü. (Çev. T. Bora- M. Sancar). İstanbul: İletişim Yayınları. Jameson F. (2022) Postmodernizm, ya da Geç Kapitalizmin Kültürel Mantığı. Alfa Yayınları. lyotard J. F. (2014). Postmodern Durum. (çev. İ. Birkan). Bilgesu Yayıncılık. Baudrillard, J., & Adanır, O. (1998). Simülakrlar ve simülasyon. Doğu Batı Yayınları. Featherstone, M. (2013). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. (çev. M. Küçük).İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Baudrillard J. (2004). Tüketim Toplumu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Castells M. (2013). Ağ Toplumunun Yükselişi / Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları. |
-Bu derste, postmodernizm ve medya ilişkisi derinlemesine incelenmektedir. Öğrenciler, modernizmin ve modernleşme sürecinin temellerini anlamanın yanı sıra, postmodernizmin medya üzerindeki etkilerini keşfetmektedirler. Müfredat kapsamında belirli başlıklar altında yarı yapılandırılmış bir şekilde tartışmalar yapılmakta ve çeşitli okumalar gerçekleştirilmektedir.
Ders süresince, öğrencilerden konu ile ilgili sunumlar hazırlamaları istenmektedir. Dönem sonunda ise, öğrendikleri teorik bilgileri uygulayarak özgün bir makale yazmaları beklenmektedir. Bu süreç, hem eleştirel düşünme hem de akademik yazım becerilerini geliştirmeye yöneliktir. |
|
|
Medya ve Ayrımcılık |
Akca, Emel Baştürk (2009). İdeoloji-Dil Söylem ve anlam İlişkisi: Medyada Anlamın Toplumsal İnşası. Medyada Gerçekliğin İnşası. (Editör: İ. Parlak). Çizgi Kitabevi: Konya, 77-106. Hall, Stuart. (2017). Temsil İşi. Temsil: Kültürel Temsiller ve Anlamlandırma Uygulamaları. (Editör: S. Hall; Çeviren: İ. Dündar). Pinhan Yayıncılık: İstanbul, 20-84. Göregenli, Melek (2012b). Temel Kavramlar: Önyargı, Kalıpyargı ve Ayrımcılık. Ayrımcılık. (Derleyenler: K. Çayır ve M. A. Ceyhan). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 17-28. Paker, Murat (2012). Psikolojik Açıdan Önyargı ve Ayrımcılık. Ayrımcılık, (Derleyenler: K. Çayır ve M. A. Ceyhan). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 41-52. Parlak, İsmet (2015). Kimliğin İnşası, Ötekinin İcadı ve Şeytanlaştırma. Öteki’nin Varolma Sancısı. (Editör: İ. Parlak). Dora Yayıncılık: Bursa. Şenel, Alâeddin (1993). Irk ve Irkçılık Düşüncesi. Bilim ve Sanat Yayınları: Ankara. Yılmaz, Fatma (2008). Avrupa’da Irkçılık ve Yabancı Düşmanlığı. USAK Yayınları: Ankara. Alver, Füsun (2003). Basında Yabancı Tasarımı ve Yabancı Düşmanlığı. İstanbul: Der Yayınları. Kirman, M. Ali (2010). İslamofobinin Kökenleri: Batılı mı Doğulu mu? İslami Araştırmalar Dergisi, 21(1), 21-39. Geisser, Vincent (2010). İslamo Fobi. Mavi Ufuklar: İstanbul. Karaduman, Sibel (2007). Medyatik Gerçeklikte Kimlik Temsilleri: Televizyon Haberlerinin Aktörleri Üzerine Düşünceler. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 4(4), 45-56. Demirbaş, T. (2017). Nefret Söylemi ve Nefret Suçları. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 19(3), 2693-2701. Binark, Mutlu (2010).” Nefret Söyleminin Yeni Medya Ortamında Dolaşıma Girmesi ve Türetilmesi”, Yeni Medyada Nefret Söylemi, Kalkedon Yayınları: İstanbul, s. 11-54. |
-Bu derste, medya ve ayrımcılık ilişkisi detaylı bir şekilde incelenmektedir. Öğrenciler, medyada ideolojik söylemlerin yapısını, temsili ve ayrımcılık kavramının sosyal inşasını anlamaktadırlar. Müfredat, ayrımcılık türleri ve psikolojisi, öteki ve ötekileştirme süreçleri üzerinden ilerlemektedir.
Haftalık konularda, öğrencilerden medyada ırkçılık ve yabancı düşmanlığı gibi toplumsal sorunlar üzerinde düşünmeleri ve tartışmaları beklenmektedir. Ayrıca, İslamofobi kavramı, tarihçesi ve medyadaki yansımaları üzerine odaklanılmakta, nefret söylemi ve sosyal medyada bu söylemin nasıl şekillendiği ele alınmaktadır.
Ders süresince, öğrencilerden belirli okumalar yaparak konu ile ilgili sunumlar hazırlamaları istenmektedir. Dönem sonunda ise, öğrendikleri teorik bilgileri uygulayarak özgün bir makale yazmaları beklenmektedir. Bu süreç hem eleştirel düşünme hem de akademik yazım becerilerini geliştirmeye yöneliktir. |