Türk Hukukunda Yapay Zekanın Yeri adlı atölye çalışması, Selçuk Üniversitesi Hukuk Faktültesi Derslik-6'da gerçekleştirildi.  

"Türk Hukukunda Yapay Zekanın Yeri" adlı atölye çalışması,Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Derslik-6'da gerçekleştirildi. Bu çalışma, yapay zekanın hukuk düzeni içindeki yerini çok boyutlu biçimde tartışmaya açan beş temel eksen etrafında kurgulanmıştır: İlk olarak medeni hukuk bağlamında yapay zekanın “elektronik kişilik” kazanıp kazanamayacağı, Avrupa Parlamentosu’nun 2017 tarihli yaklaşımı ışığında değerlendirilerek onun bir hak süjesi mi yoksa yalnızca gelişmiş bir araç mı olduğu sorusu ele alınmaktadır; ikinci olarak özel hukuk perspektifinde, Türk Borçlar Kanunu ve AB Ürün Sorumluluğu çerçevesinde yapay zekâ kaynaklı zararlarda kusur ilkesinin yetersizliği ve “kara kutu” problemi nedeniyle sorumluluğun üretici, işleten veya başka aktörler arasında nasıl paylaştırılması gerektiği tartışılmaktadır; üçüncü olarak ceza hukuku bakımından, algoritmik eylemlerde kast ve taksir gibi manevi unsurların bir yazılıma nasıl atfedilebileceği ve özellikle otonom sistemlerin neden olduğu zararlar karşısında failin kim sayılacağı sorusu incelenmektedir; dördüncü olarak karşılaştırmalı hukuk düzleminde Avrupa Birliği’nin Yapay Zekâ Yasası’nın risk temelli yaklaşımı analiz edilerek Türkiye’nin bu modeli doğrudan benimseyip benimsememesi gerektiği sorgulanmaktadır; son olarak ise ABD’nin inovasyon odaklı esnek yaklaşımı ile Çin’in devlet denetimini önceleyen düzenleme modeli karşılaştırılarak hukuk sistemlerinin teknolojik gelişim ile toplumsal kontrol arasında nasıl bir denge kurması gerektiği tartışılmaktadır; tüm bu başlıklar, literatürde öne çıkan ve alanın temel referansları kabul edilen akademik çalışmalar eşliğinde ele alınarak, katılımcıların çalıştay öncesinde teorik altyapı edinmeleri ve sonrasında yapılacak tartışmalara derinlik kazandırmaları amaçlanmaktadır.